Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/26579 K.2013/1079

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin tüm davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yasal faizin açıkça beraat kararının kesinleşme tarihinden itibaren talep edilmesi karşısında kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin reddedilen sair temyiz itirazları dışında kalan itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının faize ilişkin kısmından “dava” ibaresinin çıkartılarak yerlerine “beraat hükmünün kesinleşme” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.