Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/27045 K.2012/23791

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi bilinçli taksirle işlediğinin kabul edilmesi karşısında, tayin olunan uzun süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, gündüz vakti, meskun mahal sınırları dahilinde, yönetimindeki minibüs ile “yaya geçidi” trafik levhasıyla uyarıldığı halde hızını azaltmaksızın seyrine devam ederken, gidiş istikametine göre yolun sol tarafından, karşıdan karşıya geçmek için yola giren yaya ...'a yaya geçidi üzerinde önlemsizce çarpıp, onun ölümüne sebebiyet vermediği olayda bilinçli taksirin unsurlarının bulunduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın sürücü belgesinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi yerine, uygulama yeri bulunmayan 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi gereğince geri alınmasına karar verilmesi,