Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/27216 K.2013/14307

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve yargılama aşamasında sunduğu yazılı dilekçesi ve sözlü beyanı ile katılma iradesini ortaya koyan müşteki ... adına hazine vekilinin bu talebi hakkında mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla, müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığının 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihinde yapılan ihbar üzerine, Denizli sebze halinde, kaldırımda oturmakta olan sanığın yanında bulunan çanta içerisinde bir kısmı taşınır kültür varlığı niteliğini haiz 24 adet varlığın ele geçirildiği, sanığın kollukta alınan savunmasında;

hediyelik eşya alım satımı ile iştigal ettiğini, suç tarihinde Denizli sebze haline eşyaları satmaya geldiğini, eski paraları ise kolye yapıp sattığını, eserlerin müzelik değerlerinin bulunduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmış olup, sanığın yargılama aşamasında alınan ve suça konu sikkeleri Seçkin isimli şahıstan müzeye teslim etmek için aldığına dair savunmasının, cezadan kurtulmaya matuf olduğu ve itibar edilebilir mahiyette bulunmadığı,

tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin 2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticareti” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucu sanığın bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunu işlediğinin kabulü ile hakkında eksik ceza tayini,

2-Dosya kapsamında mevcut 24/12/2008 tarihli bilirkişi raporunda, 3. sırada incelenen 2 adet Roma dönemine ait bronz sikkenin 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında, tasnif ve tescil dışı, etütlük mahiyette olduğunun ifade edildiği, taşınır bir kültür ve tabiat varlığının hem 2863 sayılı Kanun kapsamında, hem de tasnif ve tescil dışı olup etütlük mahiyette bulunmasının olanaksız olduğu, zira tasnif ve tescil dışı olan varlıkların, “korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlığı” niteliği taşımayıp 2863 sayılı Kanunun kapsamı dışında kaldığı,

etütlük eserlerin ise tasnif ve tescile tabi korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları olduğu gözetilmeksizin, söz konusu eserlerin niteliği ile ilgili kendi içinde çelişkiler içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm tesisi, yine aynı bilirkişi raporunda 4.-7. sıralarda incelenen varlıkların 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunmadıklarının ve müzelerde korunmaları gerekmediğinin belirtilmesine rağmen, anılan varlıkların sanığa iadesi yerine müzeye teslimine karar verilmesi