KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/2748 E., 2012/21322 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Uygulama
- TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden 5237 sayılı TCK'da hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış, takdiri indirim nedenleri ise örnekseme yoluyla sayılmış, ancak bu hallerin sınırlı olmadığı tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceği "gibi" şeklinde ifade edilmiş.
765 sayılı TCK'nın 59. maddesinden farklı olarak, takdiri indirim nedeni olarak kabul edilen hususların kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Anılan hüküm uyarınca takdiri indirim nedeni uygulandığında, hangi nedenlerle bu müessesenin uygulandığı kararda gösterilecek, uygulanmadığı takdirde ise fiili takdirin bu yönde olduğu kabul edilecek ve bu husus ancak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olmaması veya fiili takdirin uygulanan diğer müesseler karşısında hukuka aykırılık oluşturduğu ya da dosya kapsamı itibariyle açıkça kanuna aykırı olduğunun saptanması halinde bozma nedeni oluşturacaktır.
İncelenen dosyada mahkemenin fiili taktirinde dosya kapsamı itibariyle bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;
Adli para cezasında arttırım ve indirimlerin TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca tespit edilen gün miktarı üzerinden yapılarak bulunacak sonuç gün sayısının aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilecek miktarla çarpımı ile sonuç adli para cezasının tesbiti gerektiği halde, aynı Kanunun 89/2. maddesi uyarınca yapılan arttırımın sonuç adli para cezası üzerinden yapılması, sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/2748, K. 2012/21322, 10 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama