Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/27533 K.2013/19322

Konut dokunulmazlığının ihlali ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, ailevi sorunlarından dolayı fiilen eşinden ayrı yaşadığı dönemde, aynı büroda beraber çalıştığı ve aynı binada komşuluk ilişkisi içerisinde olduğu polis memuru arkadaşı sanık tarafından, kendisinden habersiz yedeği temin edilen anahtarlar kullanılarak gizlice konutuna girilip, çocukluk döneminde çekilen ve hasta yatağında görüntülenenler de dahil olmak üzere tüm özel fotoğraflarının, bilgisi ve rızası dışında, sanığa ait taşınabilir belleğe ve sanığın iş yerindeki bilgisayarına aktarıldığı iddiasına konu olayda;

Soruşturma aşamasında sanığın iş yerinde kullanımına tahsis edilen bilgisayar üzerinde yapılan inceleme sonucu dijital delil alma ve inceleme uzmanı tarafından düzenlenen 11.03.2010 tarihli raporda; söz konusu bilgisayarda katılana ait çok sayıda resim olduğu tespit edilmekle beraber, Emniyet Genel Müdürlüğünün PolNet adlı sistemine bağlı olan bu bilgisayara giriş yapabilmek için gerekli Emniyet Genel Müdürlüğü Bilgi İşlem Dairesince verilen şifreye sahip olan iki kişinin sanık ve katılan olduğu belirlenerek,

resimlerin sanık ya da katılanın hangisi tarafından bilgisayara konulduğunu teknik olarak tespit etmenin mümkün olmadığının belirtilmesi, polis memurlarınca düzenlenen 03.03.2010 tarihli flash bellek inceleme tutanağında; sanığa ait taşınabilir bellek içerisinde katılana ait herhangi bir fotoğraf bulunmadığının belirlenmesi, katılanın, 2009 yılı Ağustos ayından itibaren olumsuz tutum ve davranışlar sergilediğini ifade ettiği sanık hakkında, 02.02.2010 tarihinde şikayette bulunarak,

iddia ettiği olayların var olması muhtemel maddi delillerinin kaybına kendisi sebep olup, beyanlarının soyut aşamada kalmış bulunması karşısında, katılandan olan alacağını icra takibiyle tahsil etmeye çalışıp, katılan hakkında şikayet dilekçesi vermesi üzerine idari soruşturma başlatılması nedeniyle katılanın kendisine iftira attığına dair sanık savunmasının aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla;