Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28029 K.2013/17057

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı olarak tescilli bölgede yer alan Maliye Hazinesi'ne ait taşınmaz üzerindeki evine 13 m uzunluğunda bahçe duvarı yaptırdığı,

3. derece doğal sit alanı olarak tescil kararının mahallinde ilan edilip edilmediği ya da sanığın bölgenin niteliğini bilebilecek durumda olup olmadığı araştırılmamış ise de, inşai müdahalenin gerçekleştirildiği taşınmazın sanığa ait bulunmaması ve sanığın aşamalarda verdiği ifadelerden, daha önce inşa ettirdiği ev ile suça konu istinat duvarının Maliye Hazinesi'ne ait taşınmaz üzerine yapıldığını bildiğinin anlaşılması karşısında, hukuki zeminden yoksun bir eylem gerçekleştirdiğinin farkında olan sanık yönünden ayrıca sit kararını bilip bilmediğinin araştırılmasının sonuca etkili olmayacağı anlaşılmakla,

tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiş olup;

Kolluk kuvvetlerince yapılan tespitte yaklaşık 7 m uzunluğunda olduğu belirlenen bahçe duvarının, keşif tarihinde 13 m uzunluğa ulaştığının saptanması, böylece tutanak tarihi itibariyle ve sonrasında inşai müdahale gerçekleştiren sanığın, duvar yapımı konusunda herhangi bir başvuruda bulunmadığını, duvarı yıkmayı da düşünmediğini beyan etmesi karşısında, icra ettiği eylemden pişmanlık duymadığı anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme müessesesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, tamamen zorunluluk nedeniyle duvar yapıldığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan (B) alt bendinin, “Sanığın cezası ertelendiğinden,