Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/2815 K.2012/24882

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kazaya duran araçların arasından aniden yola çıkan mağdurun neden olduğuna, sanığın kusuru olmadığına ve beraati gerektiğine ilişkin; katılanlar vekilinin de, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğuna, meskun mahalde aşırı hızlı seyreden sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kaza nedeniyle, mağdurun, hayati tehlike geçirdiği ve yüzünde sabit eser oluştuğu tespit edildiği halde, temel cezanın artılırıldığı hükmün (2) numaralı bendinde mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin ve yüzde sabit eser kaldığının ve uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 89/2-d maddesinin belirtilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, cezası da ertelendiği halde, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,