Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28156 K.2013/13137

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Öztekinler sokağını takiben Sultan caddesi istikametine seyrederken, sağ taraftaki Fulya Sitesi girişine dönmek istediği sırada virajı alamaması üzerine aracın durduğu, tekrar çalıştırdığında ise kontrolsüz bir şekilde hareket ettiğinden direksiyon hakimiyetini kaybederek aracının sağ ön çamurluk, tampon kısmıyla sitenin bahçe duvarına çarpıp savrularak yolun karşı kenarında site girişine doğru yürüyen yaya ...'e çarpması sonucunda, ...'in sağ pubis kırığı, sağ femur parçalı kırığı,

sağ sakral bölgede kırık ve lombers 5. vertebrada sağ transvers proçes kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; tamamen kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ile kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın tam kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,