Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28337 K.2013/9695

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin, olayda katılan çocuğun kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobille seyri sırasında, seyrine göre yolun sağından karşıya geçmek isteyen yaya ...'e çarpması sonucu mağdurun yaralandığı olayda her ne kadar sanığın tali kusurlu olduğu tespit ve kabul edilmiş ise de, katılanın hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyen sağ tibia ve fibula kırığı oluşacak şekildeki yaralanmasının ağırlığı ile 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a- 5560 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 89/1. maddesindeki temel adli para cezasının asgari haddinin 90 günden az olamayacağının dikkate alınmaması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

b- Sanık hakkında tayin edilen birim tam gün sayısının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, 52. maddeye göre çevrilmesi ve taksitlendirme sırasında uygulanan kanun ve maddenin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,