Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28639 K.2013/9769

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde mevcut Harran Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Ortopedi Anabilim Dalının 25.11.2008 tarihli epikriz evrakına göre katılanın radius üst ucu kırığı oluşacak şekilde nitelikli olarak yaralanmış olmasına ve iddianame içeriğinde de bu durum belirtilmiş olmasına rağmen sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrasının b. bendi gereğince arttırılması gerektiğinin ve asli kusurlu sanık hakkında asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, katılanın asli kusurlu olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin amacı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,