Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28649 K.2013/9760

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre, tarafların uzlaşmayı kabul etmediği, katılanın şikayetçi olduğu ve katılanın zararının giderilmediği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin, sanığın kırmızı ışıkta geçtiğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğuna, sanığın asli kusurlu olduğuna, mahkemece keşif yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "suç işleme saik ve amacı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,