Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28802 K.2013/2026

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Davanın niteliği gereği davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318 ve CMK'nın 299/1. maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir. Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin15/04/2011 yerine 1995 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının aranması gerektiği şeklindedir. Ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama yoktur.

Borçlar Kanununun 60. maddesinde tazminat davasının, zarar verici fiil veya olayın vukuundan itibaren her halde 10 yıl sonra zamanaşımına uğrayacağı kabul edilmiştir.

Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimseler bakımından, devletin yaptığı yakalama veya tutuklama haksız fiili ceza davasının kesinleşmesi ile netleştiğinden bu tarih olayın vuku tarihi olup, ceza verilmesine yer olmadığına kararının kesinleşme tarihinin 13.03.1996 olup, bu tarihten itibaren 10 yıl dolduktan sonra, 15.04.2011 tarihinde dava açıldığının anlaşılmış olması karşısında, davanın reddine karar verilmesinde kanuna aykırı yön bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.