Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/30120 K.2013/16933

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan sanığın ise işin sahibi olmadığı ve kazanın iş sırasında meydana gelmediğine, gözetim ve denetim yokluğundan bahsedilemeyeceği gibi kusurunun da bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, mağdurda meydana gelen yaralanmaların olay nedeniyle oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 30.07.2010 tarihli raporuna göre kişide tespit edilen erektil difonksiyonun geçirdiği belirtilen iş kazasına bağlı olarak meydana gelip gelmediği hususunda kanaat oluşmaması nedeniyle istenilen hususta adli değerlendirmenin İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesince yapılmasının uygun olacağının bildirilmesine rağmen bu husus araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi

Kabule göre de, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, mağdurun ağır şekilde yaralandığı da gözetilip alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,