Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31338 K.2013/6756

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Adli Tıp Kurumu Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.04.2010 tarihli raporuna göre, mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak; ancak, yaşamını tehlikeye sokmayacak şekilde yaralanması karşısında, TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın, aynı Kanunun 89/2-(b) maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerekirken, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 89/2-(e) maddesine de yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, “ve sanığın güttüğü saik ve amaç” ibaresinin hükümden çıkartılması, hükmün 2. paragrafı hükümden çıkartılarak,