Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31534 K.2013/27368

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddeleri gereğince “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, bu suçun cezasının, 5560 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi gereğince, denetimli serbestlik tedbirine çevrildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyulması halinde açılmış olan davanın düşmesine karar verilecek olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak Dairemizce temyiz aşamasında yapılan yazışmalar sonucu mahallinden gönderilen yerine getirme fişi ve ekindeki belgeler incelendiğinde.

Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/200-470 sayılı ilamından dolayı sanığın 25.05.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliye edildiği ve ilamın 29.09.2010 tarihinde 1 yıl 15 gün hapis cezası olarak infaz edildiği gözetildiğinde, söz konusu ilamın tekerrüre esas olduğu, yine tekerrüre esas hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, hükmolunan hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itizarlarının reddine; ancak; Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden TCK'nın 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölümdeki “Sanığın TCK'nın 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından hapis kalacağı süre içerisinde ” ibaresi çıkartılarak yerine “Sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan,