KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/31556 E., 2013/22349 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
- Hüküm
- 82 TL maddi, 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Karar Metni
238 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Tazminat davasının dayanağı olan ceza dava dosyasında davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve vekiline ödediği vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında talep edilmiş olması karşısında, bu hususta karar verilmemesi,
2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere, haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi tazminat miktarının, beraat hükmünün verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 350 TL'nin ilave edilmesi suretiyle "432 TL" olarak belirlenmesi, davalı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/31556, K. 2013/22349, 2 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama