Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31806 K.2013/27252

52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında TCK'nın 179/1, 50/1-a, 52/2; 89/1 ,62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ...'ın taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından, sanık ... Badar'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay günü sanık ...'ın 1.67 promil alkolü olarak idaresindeki araçla hiç bir önlem almadan işaret konulmadan yola dökülen çakıl yığınına çarpması sonucu yaralanmasıyla sonuçlanan olayda sanığın 167 promil alkollü halde ... kullandığı ve atılı suçun unsurları oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün A-4 bendinde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendine "çevrilmesine " ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi eklenip, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde aynı Kanunun 50/2. maddesi amir hükmü gereğince belirlenen hapis cezasının artık adli para cezasına çevirilemeyeceği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ... hakkında tayin edilen asıl hükümün hapis cezası olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen hükümde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

b- Olay yeri caddede doğalgaz döşeme işi yapan taşeron firma yetkilisi olan sanığın, caddenin sağ şerit ortasına kadar yolu kapatacak şekilde, doğalgaz döşemesinde kullanılan çakılı döktürüp, olay yerinde herhangi bir uyarı işaretleme yapılmaması nedeniyle ...'ın gece çakıl yığına çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, TCK'nın "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" başlıklı 179. maddesinin 1. fıkrasında yol üzerine bir şey konulmasının da suç olarak düzenlendiği,

maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise şikayetçinin yaralanmış olması sebebiyle, zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; sanığın yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan tayin olunan temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yeterli görülmekle, hüküm fıkrasının C-1. bendinde yer alan “suç işleme sebep saikleri" ibaresinin hükümden çıkartılması,