KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/3191 E., 2012/6474 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2.maddeleri uyarınca mahkumiyet
- Tebliğname Düşünce
- Onama
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,ancak;
Adli Tıp Kurumu raporunda da değinildiği üzere sürücü olan sanık ...'ün aracı ile seyir halinde iken gereken özeni göstermediği, kavşak mahallini gözönüne alarak hızını azaltıp asgari hadde düşürmediği, kavşak kolları özelliği gereği yol hakkı kendisinde de olsa sağdan gelen bisiklet sürücüsünü fark ettiğinde uyarıp etkin tedbir almayıp, mevcut hızıyla çarptığı belirtilerek;
tedbir ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle olayda tali kusurlu olduğunun, mağdur ...'ın ise motorlu araçlara öncelik vermesi gerektiğinden asli kusurlu olduğu ifade edilmesine rağmen olayın oluş şekli itibariyle sanık aleyhine yorumlanabilecek hususların neler olduğu yeterince irdelenmeden ve 5237 sayılı TCK' nın 89/1. maddesine göre verilecek adli para cezasının 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlenen suçlarda 5 günden 730 güne kadar olduğu ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,
maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden tali kusurlu sanığa asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/3191, K. 2012/6474, 7 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama