Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32292 K.2013/18115

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, olay gecesi saat 23:30 sıralarında meskun mahalde, refüjle bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli yolun orta şeridinde yönetimindeki kamyonetle seyreden sanığın, sağdan sola orta refüje doğru karşıya geçmek için kontrolsüzce yola girmiş olan ölen yayaya, yolun orta şeridinde aracının ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın ölümüne neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de,

TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın olay sonrası durmayıp kaçtığı plakasının tanıklarca tesbiti üzerine kolluk görevlilerince ruhsat adresine ulaşılıp aracı bulunmuş olmasına rağmen adreste bulunamadığı ve ulaşılan kardeşleri tarafından aranan cep telefonuna da ulaşılamadığının anlaşılması,

sanığın olaydan sonra panikleyip kaçarak eve gittiği ve ertesi sabah işe gidip işlerini hallettikten sonra olaydan 12 saat sonra polise gittiği yolundaki olaya kayıtsızlığı ve duyarsızlığını gösteren savunması göz önüne alındığında, eylemi sonrası sergilediği tutum ve davranışlar ve pişmanlık durumunun da dikkate alınması suretiyle temel cezanın tayininde asgari hadden uzaklaşılmış olmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.