Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32447 K.2013/6126

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davanın dayanağı olan beraat kararının kesinleşmesinden itibaren CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içinde açılmaması nedeniyle süre yönünden reddine ilişkin kararın esasa ilişkin temyizi kabil bir karar olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki aksi görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tümü ile reddine karar verilmesi karşısında, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasına “ 2200 TL vekalet ücretinin davacıda alınarak davalıya verilmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.