KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/32499 E., 2013/20142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1-4, 22/3, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında bilinçli taksir nedeniyle arttırılan cezada takdiri indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 10 gün yerine, senenin 365 gün hesabıyla 1 yıl 1 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamış; sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 1 ay 5 gün hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması,
eylemin bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 50/4-son maddesi uyarınca uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına yasal olanak bulunmadığı halde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken “Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler”in gerekçe gösterilmesi fazlalık olarak kabul edilmiş.
Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının, bilinçli taksirin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1.) Birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, TCK'nın 89/4. maddesi yanında uygulama imkanı bulunmadığı halde, 89/1. madde uyarınca temel ceza tayini,
2.) Hükümde cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereği denetim süresi belirlenmesi gerekirken sanıklar hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/32499, K. 2013/20142, 16 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama