Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32540 K.2013/19301

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eşi, anne, babası ve 1929 doğumlu bir kardeşi dışında diğer kardeşleri ölü olan ölenin, henüz 6 aylıkken babası ölen müştekinin annesiyle gayriresmi olarak evlendiği ve müştekinin, ölen tarafından büyütülerek, öleni babası olarak gördüğü, katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu istemi reddedilen şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, kendisini büyüten amcası ...'ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusura, bilirkişi raporuna, bilinçli taksirin uygulanma şartlarının oluştuğuna, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin TCK'nın 51/4-6 maddesi yerine, aynı Kanunun 53/4-6 maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan “sanığın kastı” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 5. paragrafında yer alan “53/4 ve 6.” ibaresinin, “TCK'nın 51/4-6.” şeklinde değiştirilmesine,