Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32603 K.2013/19311

Sanık ... Uztemur hakkında; TCK'nın 89/4, 50, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, sair nedenlere; sanık ... müdafinin takdiri indirime, hükmün açıklnamasının geri bırakılmasına, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, infazı kısıtlayacak şekilde aylık taksit miktarlarının belirlenmesi,

3.) Vekâlet ücretinin her iki sanıktan eşit oranda ve kendilerini davada aynı vekille temsil ettiren katılanlar lehine hükmedilmesi gerekirken hangi sanık aleyhine ve hangi katılan lehine hükmedildiği konusunda tereddüt oluşturacak şekilde hükmedilmesi,

4.) Sanık ... hakkında verilen hükümde, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5.) Sanık ... hakkında hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesi ile 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50, 52/2. maddelerine aykırı davranılması,

6.) Sanık ... hakkında hükmolunan 6 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. ve 2. bentlerinde yer alan “suç sebep ve saikleri” ibarelerinin, keza hükmün 1. bendinin 6. paragrafında yer alan “taksitlerinin her birinin 454,00 TL olarak belirlenmesine ve” ibaresi ile hükmün 2. bendinin 6. paragrafında yer alan “taksitlerinin her birinin 180 TL olarak belirlenmesine ve” ibaresinin hükümlerden çıkarılmasına,

hükmün 2. bendinin 10. paragrafında yer alan “sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine, “sanıklardan eşit oranda alınarak katılanlara verilmesine” ibaresinin eklenmesine, hükmün 2. bendinden önce gelmek üzere hükme, “sanık ...'un gözaltında geçirdiği 1 günlük sürenin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna” cümlesinin eklenmesine,

hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine. TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 545 tam gün olarak belirlenmesine.