Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/32909 K.2013/1991

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun katılan olarak gösterilmesi, hüküm fıkrasında sanığın isminin “...” yerine “...” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, 01/10/2004 tarihli kira sözleşmesine istinaden zilyed bulunduğu, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/11/1999 tarih ve 1123 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan suça konu taşınmazda ahşap kazık sistemine oturtulmuş, halen inşa edilmekte olup büyük bir kısmı tamamlanmış şekilde iki katlı bina, kısmen kaya oyma, kısmen yöresel taş kullanılarak inşa edilmiş kümes ve harici tuvalet, ana yapı önünde inşa edilmiş sulama havuzu, iki katlı ve iki bölümden oluşan kısmen tabii kaya oyma, kısmen yöresel taş,

kısmende ahşap kullanılarak inşa edilmiş kümes ile tabii kaya oyma şeklinde depo olarak inşa edilmiş bir başka yapı yapıldığının tespit edildiği, mimar ve arkeolog bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ile sanık tarafından gerçekleştirilen faaliyetlerin, inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğini, belediye görevlilerinin sözlü olarak inşaat yapılabileceğini ifade etmeleri üzerine faaliyete başladığını beyan ettiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Konusunda uzman bilirkişi eşliğinde keşif icra edilerek dava konusu taşınmazda sanık tarafından gerçekleştirilen, inşai ve fiziki müdahale teşkil eden uygulamaların yapılış zamanının her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bu ölçülere uymayacak şekilde asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verildiği halde, bu hükmün ne şekilde uygulanacağının kararda açıkça gösterilmemesi,