KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/33258 E., 2013/19682 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Gediz Elektrik Dağıtım A,Ş vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Gediz ElektrikDağıtım A,Ş'nin suçtan doğrudan zarar görmemesine karşılık, katılan olarak davaya kabul edilmesi, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, sanık hakkındaki hükme yönelik Gediz Elektrik Dağıtım A,Ş vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Sanık müdafiinin temyiz istemine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki araçla gece vakti, çift şeritli bölünmüş yolda seyir halinde iken önünde aynı istikamette seyreden bir aracın sol yan kısmına çarptıktan sonra, durmadan olay yerinden uzaklaşırken sağ şeritte seyir halinde olan müşteki idaresindeki motosiklete sol arka kısımdan çarpıp, orta refüje çıkıp, elektrik direğine çarparak durması sonucu motosiklette bulunan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da dikkate alınarak,
adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde atılı suç için altı aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü de nazara alındığında temel cezanın asgari hadden çok fazla ayrılarak tayini suretiyle fazla cezaya hükmolunması;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/33258, K. 2013/19682, 11 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama