Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/33747 K.2013/28896

08.08.2011 tarihli karar ile eski hale getirme talebinin reddine, 03.10.2012 tarihli karar ile temyiz dilekçesinin reddine

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik eski hale getirme ve temyiz taleplerinin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eski hale getirme isteğinin incelenmesi, işin esasını inceleyecek daireye ait olmakla;

Sanığın, usulüne uygun olarak 13.05.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmü 17.05.2011 tarihinde cezaevi müdürünün havalesi ile temyiz ettiği, ancak, temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle cezaevinden çıkışının yapılmaması nedeniyle, eski hale getirme talebi ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, 6217 sayılı Kanunun 13. maddesine göre ceza mahkemelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması gerektiğine ilişkin kanun hükmünün Anayasa Mahkemesi tarafından iptaline karar verildiği, bu nedenle mahkemece "temyiz harcının yatırılmaması nedeniyle" temyiz talebinin reddine ilişkin 08.08.2011 tarihli eski hale getirme talebinin reddine ve 03.10.2012 günlü temyiz talebinin reddine ilişkin hukuki değerden yoksun olan ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun verdiği yetkiye istinaden;

hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 7 numaralı bölümdeki “c bendindeki hakkından ise şartlı tahliye anına kadar mahrum bırakılmasına ” ibaresi, çıkartılarak yerine “Sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı yasanın 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” ibaresi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,