Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3378 K.2012/24525

Taksirle öldürme suçundan, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre; tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanıkların eyleminde bilinçli taksir koşullarının bulunmaması karşısında. 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca, sanıklara hükmolunan hapis cezalarının uzun süreli olmasının, adli para cezasına çevrilmelerine engel oluşturmayacağı gözetilmeden.

“Ceza miktarı nazara alındığında 5237 sayılı yasanın 50/1-a maddesinin tartışılmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanıklara hükmolunan uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmemelerine karar verilmiş ise de;

sanıkların haklarında mahkumiyet hükmü kurulması halinde, hükmolunacak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi veya ertelenmesine yönelik istemelerinin olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olup, birbirlerine karşı önceliklerinin bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklara hükmolunan sonuç hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması nedeniyle, sonuca etkili görülmeyen bu husus bozma sebebi sayılmamış; tebliğmamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin kusur durumuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen hükümlünün, ertelenen cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin düzenlendiği gözetilmeden, hükmolunan hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemeleri veya kendilerine yükletilen yükümlülüklere uymamakta ısrar etmeleri halinde, ertelenen cezalarının “tamamen infaz edilmesine” şeklinde, infazı kısıtlar biçimde hüküm kurulması,

2- 765 sayılı TCK'nın 467 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. maddeleri gereğince, ancak 01.06.2005 tarihinden önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki tazminat istemleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilebileceği gözetilmeden; 02.11.2007 tarihinde kabulüne karar verilen 17.10.2007 tarihli iddianameyle açılmış kamu davasında, katılanlar lehine manevi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1 ve 2 numaralı hükümlerin 6. paragrafında yer alan “Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendine yükletilen yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi halinde 5237 sayılı yasanın 51/7 maddesi gereğince ertelenen cezanın tamamen infaz edilmesine” ifadelerinin hükümden çıkartılarak yerine, “5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 7. fıkrası gereğince, sanığın denetim süresi içerisinde kasten suç işlemesi durumunda ertelenen hapis cezasının kısmen ya da tamamen infaz edileceği hususunun sanığa bildirilmesine, (bildirilemedi)” cümlelerinin;