Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/33792 K.2013/19508

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, kendisini “...” olarak tanıtan sanığın elinde bulunan eserleri satmak için müşteri aradığı ve eserlerin pazarlanması hususunda jandarma görevlisi haber elamanından yardım istediği yönünde edinilen bilgiler çerçevesinde, alıcı kılığında hareket eden jandarma görevlisi ile sanığın ...

İl merkezinde buluştukları, sanığın elinde bulunan 17 adet sikke ve 1 adet ok ucunu alıcı görevliye göstererek 4.000 TL'ye satmak istediğini beyan ettiği, fiyat belirlemesi için bu işten anlayan bir öğretim görevlisine varlıkları göstermek üzere İnönü Üniversitesine hareket ettikleri ve Üniversitesi nizamiye girişinde sanığın jandarma görevlilerince yakalandığı, yapılan üst aramasında ceketinin cebinde poşet içerisinde 17 adet sikke ve 1 adet ok ucunun ele geçirildiği,

dava konusu varlıklar üzerinde Müze Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan inceleme neticesinde düzenlenen rapor ile 15 adet sikke ve 1 adet ok ucunun 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunduğunun, 2 adet sikkenin ise sahte olduğunun belirlendiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu varlıklar üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarının soruşturma aşamasında düzenledikleri rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak sanık hakkında tayin edilen hapis cezası asgari hadden belirlendiği halde, aynı gerekçe ile tayin edilen adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2) 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu kapsamda

sanığın sabıkasının 5237 sayılı TCK'nın 191/2 maddesi uyarınca hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin olduğu, suça konu kültür varlıklarının da müzede muhafaza altına alındığı, bu itibarla suçtan zarar gören kurumun giderilmesi gereken somut bir zararının bulunmadığı gözetilmeksizin, “sanığın sabıkalı oluşu, cezanın caydırıcı olmasını sağlamak” şeklindeki yetersiz ve dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçeye dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,