Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/339 K.2012/19060

2-5237 sayılı TCK'nın 267/1, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme ve iftira suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Meydana gelen kazada asli kusurlu olan sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-İftira suçundan mahkumiyete ilişkin hükmün temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kazadan sonra sanığın tedavi için götürüldüğü hastanede kendisini Habip Öner olarak tanıttığı ve hastane kayıtlarına bu şekilde geçtiği anlaşılmakla, gerçekte böyle biri olup olmadığı araştırılıp, böyle bir kişi olmadığının tespit edilmesi halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 206. maddesinde suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/422 E, 2005/123 K sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,