Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/33955 K.2014/512

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13/06/2008 yerine, 23/11/2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiş, sanık hakkında tayin edilen ceza üzerinden TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay hapis yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası belirlenmesi ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari ücret tarifesi uyarınca vekalet ücreti belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından,

sanık hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların kesinleşme tarihinden itibaren denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlemediği gözetilmeksizin, hükmün açılanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların açıklanması hususunda esas mahkemesinde bildirimde bulunulmasına karar verilmiş ise de bu husus esas mahkemesi tarafından dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Çamlıhemşin Orman İşletme Şefliği görevlileri tarafından 13/06/2008 tarihinde yapılan kontroller sırasında, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 27/06/1992 tarih ve 1404 sayılı kararı ile 1.derece doğal sit alanı içerisinde kalan ve Ayder yaylasında bulunan sanığa ait motelin etrafına foseptik çukuru açıp, teleferik için beton direk inşa ettirdiğinin tespit edildiği, bu olaydan yaklaşık 6 ay sonra ise 23/11/2008 tarihinde sanığın, aynı işletmenin bitişiğine, 2.25x8.60x11.60 metre ölçülerinde balkon teras olarak kullanılmak üzere betonarme bir yapı inşa ettirdiğinin tespit edildiği,

her iki tespit ile ilgili olarak sanık hakkında 15/04/2009 tarihinde 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması için iddianame düzenlendiği, yapılan yargılama sırasında görevlendirilen inşaat bilirkişisi raporunda, işletmenin bitişiğinde bulunan 122.09 m2 yüz ölçümündeki alanın, tabanlarının seramik ile üzerinin ise mozaik kaplandığı, yanlarına 0.60 m. çimento harcı kullanılarak duvar yapıldığı, ayrıca duvar tarafına profil demirden korkuluk yapıldığı, balkon terasın alt katında tuvaletlerin ve 2 adet odanın bulunduğu, odaların inşaatının tamamlanmış olduğu, işletmenin güney kısmında 0.70 m2 alana sahip teleferiğin takıldığı,

beton bir kütlenin olduğu, yaklaşık 2 yıl önce iddianamede bahsi geçen şekle getirildiği, netice olarak işletmeye sonradan eklenen inşai ve fiziki müdahalelerin kolaylıkla sökülebilir, takılabilir türdeolmadıkları, sabit ve kalıcı nitelik taşıdıklarının belirtildiği,

bu kapsamda, sanığın, usulüne uygun olarak mutat vasıtalarla ilan edilen Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 27/06/1992 tarih ve 1404 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen Rize ili, Çamlıhemşin ilçesi, Ayder Yaylası'nda bulunan iddiaya konu işletmesinin etrafına bir suç işleme kararının icrası kapsamında 13/06/2008 ve 23/11/2008 tarihlerinde sabit ve kalıcı nitelikte yapılar inşa edip 1. derece doğal sit alanına, fiziki ve inşai müdahalelerde bulunduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, davaya konu olan yerin doğal sit alanı sınırları dahilinde kalmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu açısından koşullu salıverme süresine kadar uygulanabileceği, alt soy haricindeki kişiler yününden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, TCK 53/1. maddesine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak,