Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/34127 K.2013/4593

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, Bremen'de, Alman yetkilileri tarafından, sanık ile Lübnan uyruklu Farid Remno adlı kişinin bulunduğu nakliye aracının kontrolünde, sürücünün yanındaki oturma yerinde, kültür varlıklarının ele geçirildiği, ele geçirilen kültür varlıklarının Anadolu menşeili olması nedeniyle, durumun Türkiye Cumhuriyeti yetkili makamlarına bildirilmesi üzerine, diğer sanık hakkında dosya tefrik edilerek, sanık hakkında söz konusu dava açılmış ise de, sanığın savunmasında, söz konusu eserleri Hamburg'da bit pazarından satın aldığını beyan ettiği, dosya kapsamında, söz konusu eserlerin gümrükte yakalandığına ve sanık tarafından yurt dışına çıkarıldığına dair bir delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye dayalı beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisinde mevcut, Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nin 24.08.2005 tarihli yazısının ekinde bulunan, müze arkeologları tarafından düzenlenmiş bilirkişi raporuna göre, 1 adet Geç Helenistik döneme ait taç altın, 1 adet Geç Helenistik döneme ait lagynos, 1 adet Roma dönemine ait kase, 1 adet Geç Helenistik-Roma dönemine ait unguanteriumun 2863 sayılı kanun kapsamında olduğu, 1 adet Geç Helenistik-Roma dönemine ait unguanteriumun ise 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu, ancak tescil ve tasnife tabi olmadığının bildirildiği, bir eserin hem 2863 sayılı Kanun kapsamında olup hem de tasnif ve tescil dışı bulunmasının mümkün bulunmadığı,

zira “tasnif ve tescil dışı olma” ifadesinin korunması gerekli görülmeyen varlıklar için kullanılabileceği, kültür varlıklarının ise 2863 sayılı Kanun'da korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları arasında sayılması karşısında, dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak,

mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre eserlerin akibetleri hakkında karar verilmesi gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Anadolu Medeniyetleri Müzesi arkeologlarının düzenlemiş oldukları kendi içinde çelişkili rapora dayalı olarak hüküm tesis edilmesi ve söz konusu eserlerin akibetleri konusunda bir karar verilmemesi,