KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/3436 E., 2012/7736 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 765 sayılı TCK'nın 102; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkındaki taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucu verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın taksirle öldürme suçundan yapılan yargılamasının 26.02.2003 tarihli ilk kararında mahkumiyetine karar verildiği, bozma üzerine sanık hakkında 19.11.2007 tarihli ikinci kararda yine mahkumiyet kararı verildiği, 765 sayılı TCK'nın 104/1. maddesi gereğince zamanaşımı süresini kesen nedenlerden olarak mahkumiyet kararlarının gösterilmiş olması nedeniyle, hükümde ikinci mahkumiyet kararını zamanaşımını kesen neden olarak görülmeyip ilk karar tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolması gerekçe gösterilerek sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı bulunmuş, ancak 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresinin temyiz aşamasında dolduğu anlaşılmıştır.
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.
Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 13.11.2001 tarihinden itibaren hesaplanan 7 yıl 6 aylık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, hükümde kanuna aykırı olarak düşme kararı verilmesi, ancak temyiz aşamasında kesintili zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/3436, K. 2012/7736, 21 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama