KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/3711 E., 2012/24617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK.'nın 89/4, 51.maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundun sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemenin teşdiden uygulama yapılmasına gerekçe olarak sanığın asli kusurlu olmasına dayandığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir, Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki ticari taksiyle refüjle bölünmüş, tek yönlü ve iki şeritli yolda sağ şeritte seyrederken, sağ tarafında bulunan emniyet şeridinde seyretmekte olan otomobille çarpışmaları ile bu aracın hakimiyeti kaybederek sağdaki emniyet şeridi içinde ve otobüs durağında durmakta olan belediye otobüsüne arkadan çarpması sonucu birden çok kişinin yaralanmasına neden olmaları şeklinde gerçekleşen olayda; kaza tespit tutanağında mağdurun doğrultu değiştirme manevrasını yanlış yapmaktan asli kusurlu olduğunun belirtildiği,
mahkemece dosya tevdi edilen bilirkişi raporunda ise sanığa aynı sebeple asli kusur izafe edildiği anlaşılmakla kaza tespit tutanağını düzenleyen polis memurları ve tutanakta beyanlarının dayanak olarak alındığı belirtilen tanıklar ... ve ...hazır edilip dinlenerek, gerektiğinde Adli Tıp Kurumunun ilgili ihsisas dairesinden ya da Üniversitelerin konu ile ilgili kursulerinden oluşan bilirkişi heyetinden tekrar rapor alınarak, oluşun ve kusur durumunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesinden sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/3711, K. 2012/24617, 20 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama