Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/4385 K.2012/21663

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin suçun subut bulmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesine göre verilecek adli para cezasının asgari hadden tayini halinde miktarının 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden önce işlenen suçlarda 5 günden 730 güne kadar, bu tarihten sonra işlenen suçlarda ise 5560 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine eklenen 9. fıkra hükmü uyarınca 90 günden 365 güne kadar olduğu dikkate alınarak, suç tarihi itibariyle adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeyerek adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 90 gün olduğundan bahisle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanığın 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 89/2-b maddesi uyarınca ½ oranında arttırılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,