Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/4654 K.2012/25122

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bir kişinin öldüğü kazada, asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarını reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50, 52. maddelerine göre çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinin 1. satırındaki “5237 sayılı TCK’nın 50.” ibaresinin “5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a”, aynı bendin 3. satırında yer alan “5237 sayılı TCK’nın 52.” kelimelerinin “5237 sayılı TCK'nın 52/2.” şeklinde değiştirilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.