Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/5196 K.2012/26926

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 50/1. maddesinde yer alan “sosyal ve ekonomik durumu” ölçütüyle hapis cezası yerine uygulanacak seçenek yaptırımın belirlenmesi sırasında sanığın sosyal ve ekonomik durumu da göz önüne alınarak, en uygun yaptırımın belirlenmesinin amaçlandığı gözetilmeden, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun zayıflığı aleyhe değerlendirilerek hapis cezasının para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında tam kusurlu eylemi sonucu taksirle öldürmeden dolayı, mahal mahkemesince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ile ilgili hükmün TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezasına çevrilmesi veya seçenek yaptırımların değerlendirilmesine yönelik olarak en uygun yaptırımın belirlenmesine dair çoğunluğun bozma yönündeki kararına karşı muhalefet nedenlerim:

Öncelikle incelenen hükümdeki hapis cezası süresi 2 yıl 6 ay olup, TCK'nın 50/4. maddesi gereğince TCK'nın 50/1-a bendine göre sadece adli para cezasına çevrilebileceği diğer bentlerdeki seçenek yaptırımların uygulanması yasal olarak mümkün değildir.

Mahkemenin hükmünde TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen ve uygulama yeri olan TCK'nın 50/1-a bendindeki adli para cezasına çevirmeme yönünde gerekçe olarak "Sanığın zayıf sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak" adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmiştir.

TCK'nın 50/1-a maddesinde:

-Suçlunun kişiliğine,

-Sosyal ve ekonomik durumuna,

-Yargılama süresindeki duyduğu pişmanlığa,

-Suçun işlenmesindeki özelliklere göre,

Adli para cezasına çevrilebileceği belirlenmiş olmakla;

Uygulamada ve doktirinde soyut norm kurallarının somut olaya uygulanırken hangi nedene dayandığını her olayda hakim ayrı ayrı değerlendirme yapmak suretiyle takdir hakkını kulanarak, hukuk nosyonunu bu şekilde ortaya koymaktadır.

Olayımızda dosya kapsamına göre yapılan araştırma sonucu düşük geliri olan sanığın ekonomik ve sosyal durumunu değerlendirip adli para cezasına çevirmemenin gerekçesini "zayıf ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak" takdiren adli para cezasına çevrilmemesine şeklindedir.

Kaldıki, 20.08.2007 tarihli hazırlık beyanında aylık gelirinin 300 TL. olduğunu beyan etmekle, ekonomik durumunun iyi olmadığını belirten sanık hakkında hakimin takdir hakkını yasal ve yerinde kullandığı anlaşılmaktadır.

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ile ilgili maddede belirtilen ölçütlerden mutlaka tamamının gerekçe olarak gösterilme zorunluluğu yoktur, dosyadaki delillere ve olaya uygun şekilde maddedeki bir veya birkaç nedeni göstererek hakim takdir hakkını kullanabilir.

Olayımızdada hakimin hapis cezasını adli para cezasına çevirmeme yönünde kullandığı takdir hakkının yerinde olup, zayıf ekonomik ve sosyal durumun gerekçe gösterilmesi, dosya kapsamına, olaya ve kanuna uygun olduğundan hükmün onanması gerekirken bozulmasına dair çoğunluk görüşüne muhalifim.