Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/5584 K.2012/27730

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığın kusurunun olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, olay sonucunda yaralı iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmış olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Sabıkasız olan sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmayışı karşısında, hükümde sanığın geçmişi ve sosyal özellikleri, yargılama sürecindeki davranışları ve pişmanlık duymadığı gerekçeleri ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim ve 50. maddede düzenlenen seçenek yaptırıma çevirme düzenlemelerinin yerinde olmayan gerekçelerle uygulanmaması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesine göre 2 yıl ve daha az süreli hapis cezasının ertelenmesi mümkün olduğu halde, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 gün ve 2009/9-62 ve 2009/191 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 61/1-g bendindeki "kastın yoğunluğu" gerekçe gösterilerek ertelemenin uygulanmamasına karar verilmesi,