Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/5643 K.2012/22910

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın olay günü idaresindeki plakasız motosikleti ile gündüz vakti açık havada meskun mahal içinde iki yönlü zemini asfalt kaplamalı yolda seyir halinde iken okul önüne geldiğinde önünde seyreden ve yine aynı istikameti kullanan kamyonetin okul önünde bulunan hız azaltıcıya yaklaştığı için hızını azaltması üzerine kamyoneti sollarken okuldan çıkarak okul önünden karşıya geçmek isteyen yaya ...'e tam kusurlu olarak çarparak hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda, okul önünde 8 m eninde araçların hızını azaltması için yükselti olduğu,

yolun düz ve görüşe engel bir cismin bulunmadığı, motosikletin geliş istikametine göre kaza mahalline 33 m uzaklıkta, üzerinde okul geçidi, okul lütfen yavaşlayınız ve hız sınırı 30 km işaretleri mevcut olan trafik levhasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın bilinçli taksir hali ile hareket ettiği kabul edilip, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereği cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 52/1. maddesi olarak yanlış gösterilmesi, bozma öncesi hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığın ödediği güvence bedelinden tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesi konulu 6. paragrafındaki “TCK'nın 52/1. maddesi” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “TCK'nın 52/4 maddesi” ibaresinin yazılması,