Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6430 K.2012/8930

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;ancak,

Suç tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun 1. Maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine eklenen 9. fıkra öncesindeki düzenlemeye göre 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezası olduğu ve mağdurun ağır (5) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan kazanın oluşumunda sanığın tali kusurlu bulunduğu anlaşılmakla;

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, “suçun işleniş biçimi” şeklindeki sanığın kusur durumuna ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle temel cezanın 400 gün karşılığı adli para cezası olarak kabulüyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,