Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/645 K.2012/19341

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukukuna ilişkin tüm hükümlerinin, infaza ilişkin hükümler nazara alınmaksızın, somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, lehe olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)Adli para cezasına karar verilmiş olmasının, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, “ verilen cezanın adli para cezası olduğundan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde, yasal olmayan gerekçeyle sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında ceza tayin olunurken takdir ve tercih edilen cezaların gün olarak tayin edilerek gün olarak tayin edilen cezadan indirim ve arttırım yapılması gerekirken gün olarak tayin edilip aynı zamanda adli para cezasına çevrilerek tayin olunan adli para cezası üzerinden 62. madde gereğince indirim yapılırken yapılan hataya bağlı olarak fazla ceza tayini,