Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/6537 K.2013/3272

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi kapsamından, hükmü sanık lehine temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre, sanık ile katılanlar arasında uzlaşmanın gerçekleşmeyip sanığın müşteki ve mağdurun zararını gidermediği anlaşıldığından, 24.06.2007 tarihinde saat 19.30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobiliyle seyir halindeyken, seyrine göre yolun solunda kaldırımda yürümekte olan küçük mağdur ...'a çarparak,

hayati fonksiyonlara etkisi 4. derece olan sol metatarsta beş adet kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda; iki sınır arasında temel cezanın, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.07.2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da açıklandığı üzere özellikle "temel cezanın ağırlıklı olarak failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu” dikkate alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir ceza belirlenmesi ve tam kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.