Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7126 K.2013/1782

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 07.08.2007 yerine sehven 08.08.2007 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası; suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık kabul edilmiş;

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve mağdurun nitelikli şekilde yaralandığı gözetilerek,

alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, ceza miktarına, tayin olunan cezanın taksitlendirilmemesine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın, aynı Kanunun 89/2-(b) ve (e) maddesi gereğince yarı oranında arttırılması gerekirken, “Sanık hakkında TCK 89/2-b maddesi uygulandığından ayrıca TCK 89/2-e maddesinin uygulanmasına yer olmadığına.” şeklinde, yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek,