KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/7773 E., 2012/6354 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK' nın 89/1-3-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, mahkemece toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin ve sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 30.12.2005 tarihli raporda; katılanın hayati fonksiyonlarına 5. derece etki edecek kemik kırığı olacak şekilde, yaralandığı, bu yaralanmanın duyulardan veya organlardan birisinin işlevinin sürekli yitirilmesi veya zayıflaması niteliğinde olup olmadığının tespiti için ise olaydan 18 ay sonra katılanın ortopedi raporuyla birlikte gönderilmesinin istendiği, mahkemece bu kapsamda katılanın Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi' ne sevk edilerek rapor aldırıldığı,
02.08.2007 tarihli bu raporda belirtildiği üzere katılanın sağ el 3, 4 parmakta deforme mevcut, 3. parmakta falanks cisim malunionu, artrodezi, 2. parmakta kırık hattı olduğunu belirtir şekilde ve yaralanmanın sürekli zayıflama niteliğinde olduğu, % 18 sakatlığı olduğunun bildirildiği,
mahkemece mevcut bu raporlar doğrultusunda sanığın TCK' nın 89/1,3-b maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmişse de, mevcut raporlar doğrultusunda, katılanın kemik kırığı ve sürekli zayıflama niteliğindeki yaralanmaları nedeniyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK' nın 89/1,2,a,b maddeleri kapsamında kalması ve sanığın bu maddeler gereğince cezalandırılması yerine 89/1,3-b maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayini kanuna aykırı,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/7773, K. 2012/6354, 7 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama