Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7849 K.2013/6260

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre, sanık ile katılan arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği ve zararın giderilmediği anlaşıldığından,

bu husus bozma nedeni yapılmamış, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesinde cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâllerin, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkması halinde sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği düzenlenmiş olup; sanığın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/2-e. maddesi uyarınca cezalandırılması isteminde bulunulan iddianamenin anlatım kısmında, kaza sonucu mağdurun hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralandığının belirtilmiş olması, iddianame ve eklerinin okunarak sanığın usulüne uygun savunmasının alınmış bulunması karşısında;

ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkan ve sanık tarafından bilinmeyen bir halin mevcudiyetinden söz edilemeyeceği gibi, suçun hukuki niteliğinin de değişmemiş olduğu anlaşılmakla; mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin olunan temel cezada, aynı Kanun'un 89/2-b maddesi uyarınca arttırım yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurdaki yaralanma 5237 sayılı TCK'nın 89/2b-e. maddesi kapsamında olduğu halde, hükümde “2e” bendinin yazılmaması ile sanık hakkında gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, uygulanan kanun ve maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,