Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7982 K.2013/2997

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığa atılı TCK’nın 89/1, 89/2. maddeleri kapsamındaki suçun sulh ceza mahkemesinin görevine girdiği belirlenmişse de yargılamanın üst dereceli mahkeme olan, asliye ceza mahkemesi tarafından yapılmış olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak

1.TCK'nın 89/1. maddesinde yaptırım olarak hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinde yer alan, “suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.” düzenlemesine rağmen sanığa verilen hapis cezasının kanuna aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş olması,

2.Yargılama aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,