Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8123 K.2013/371

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 14/3/2008 günü gündüz saat 17:40 sırası, çift yönlü, 7,5 m. genişliğindeki, meskun mahal içi, düz ve görüşü açık caddede yönetimindeki otomobili ile seyir halindeyken, olay yeri olan dört kollu kontrolsüz kavşağa geldiğinde, seyir yönüne göre yolun solunda kalan caddeye kontrolsüz bir şekilde dönüşe geçtiği sırada, karşı yönden gelip düz şekilde yoluna devam etmek isteyen katılan ...' in yönetimindeki motosiklet ile kavşakta sol şeritte çarpışmaları sonucu, katılanın, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon Anabilim Dalınca düzenlenen 27/10/2008 tarihli rapora göre, hayati tehlike geçirecek,

kafatasında multipl çökme kırıkları, sağ klavikula distal uç kırığı ve sağ distal femur medial kondil kırığı şeklinde hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyen kemik kırıkları oluşturacak; yine aynı hastanenin Nöroşirürji Anabilim Dalınca düzenlenen 27/5/2009 tarihli kesin rapora göre de, kendisiyle yeterli sözel bağlantı kurulamayacak, yani konuşmasında sürekli zorluğa neden olacak, kalıcı şekilde kendi başına kişisel ihtiyaçlarını gideremeyecek, ağızdan beslenemeyecek,

büyük abdest kontrolü sürekli şekilde kaybolacak ve sürekli yatağa bağımlı kalacak duyu ve organlarından birden çoğunun işlevinin yitirilmesine neden olacak ve bu kayıpları sekel yani kalıcı nitelikte olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, asli kusurlu olduğu anlaşılan ve mahkemece de tam kusurlu kabul edilen sanık hakkında, sanığın taksire dayalı kusurunun ve eylemiyle neden olduğu zararın ağırlığı dikkate alınarak hak ve nasafet ilkeleri gereği temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,