Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8173 K.2013/4995

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın iki mağdur yönünden düşmesine, diğer katılan mağdur yönünden sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yönetimindeki oto ile meskun mahalde, tek yönlü yolda seyir halinde iken, önünde seyreden ve ilerideki kavşaktan soldaki hastane oto parkına doğru manevra yapmak için en sol şeritte duran müşteki sürücü ... 'in otosuna arkadan çarpmasıyla ,direksiyon hakimiyetini kaybeden ...'in aracının kayıp, ön ilersindeki yaya kaldırımında bulunan mağdur ... ve katılan ...' a çarpması sonucu, katılanın hayati tehlike geçirerek, vücudunda 6.derece kemik kırıkları oluşturacak ve yürüme işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak;

mağdur ve müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, hükme esas alınan ve oluşa uygun görülen bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere sanığın tam kusurlu oluşu ve eylemi sonucu katılanda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin bozma nedeni dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin illiyet bağının kalktığına ve tek kusurlunun sanık olmadığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmaktan açılan davada iki şikayetçiden biri olan ...'un duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve aynı celsede hazır bulunan sanığın itirazda bulunmayarak vazgeçmeyi zımnen kabul ettiğinin anlaşılması nedeniyle sanığın eyleminin TCK' nın 89. maddesinin 4. fıkrası kapsamından çıkıp, aynı maddenin 3. fıkrasının b bendi kapsamında kalan hale dönüştüğü gözetilmeden, sanığın iddianamede yer alan müştekilere yönelik eylemi ikiye bölünerek, kısmen düşme kısmen mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasının 1. bendindeki “...ve ...'in yaralanmalarının basit nitelikte olduğu ve olayla ilgili şikayetçi olmadıkları dikkate alındığında sanıklardan ... ve ...' in şikayetçi olmamaları nedeniyle sanığın bu mağdurelere yönelik eylemi nedeniyle açılan kamu davasının CMK 223/8 mad. gereğince DÜŞMESİNE” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “ mağdure ...'in şikayetçi olmaması ve müşteki ...'in duruşmada şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle sanığın eyleminin taksirle bir kişinin yaralanması suçuna dönüştüğü anlaşılmakla” ibaresinin eklenmesine;