Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8219 K.2013/447

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçunun nitelikli hallerinden biri olan, fiilin birden fazla kimsenin yaralanmasına sebebiyet vermesi hallerinde temel cezanın doğrudan doğruya TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekli ve yeterli iken, temel cezanın belirlenmesinde ''TCK'nın 89/1. maddesi delaletiyle'' hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7-8 maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, belirtilen hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının A-6 bendinin başına “ Sanığın,