Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8242 K.2013/1143

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükümün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda her hangi bir karar verilmemiş ise de, sanıkların uzlaşmayı kabul etmemeleri ve katılanın şikayetinin devam ediyor olması ve katılanın zararının giderildiğine dair dosyada her hangi bir bilgi ve belge bulunmadığından bu husus ve 28/11/2007 gecesi saat 00:10 sıralarında, havanın bulutlu, aydınlatması bulunmayan, görüşün far ışığı altında açık olduğu,

meskun mahal içi, çift yönlü, asfalt yolda idaresindeki motosikleti ile seyir halinde bulunan katılanın, yolun sağında toprak alandaki elektrik hattında sanık ...'ın şirket yetkilisi ve sanık ...'nin şantiye şefi olarak görev yaptığı şirketçe yapılan arıza kazısı sonrası şirket işçilerinin yolun sağına yol içine yığdığı,

yaklaşık 2 metrelik bir alanı kaplayan ve çevresinde herhangi bir uyarıcı işaret bulunmayan toprak yığınına çarparak düşmesi sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek ve 3.derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, oluşa uygun görülen ve mahkemece de hükme esas alınan tüm bilirkişi raporlarında sanıkların asli kusurlu oldukları belirtildiği halde, sanıklar hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyip eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların kusur durumuna ve CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike de geçirmiş olması karşısında temel cezada TCK'nın 89/2. maddesiyle arttırım yapılırken aynı fıkranın "e" bendinin ve yine sanıklar hakkındaki adli para cezalarının bir gün karşılığı belirlenirken uygulanan TCK'nın 52/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi hükmüne muhalefet edilmesi,