Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/8689 K.2012/5068

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında, 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50 maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20 TL hesabıyla adli para cezasına çevrildiği sırada, 1 yılın 365 yerine 360 gün kabulü ile adli para cezasının 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1-) 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve 765 sayılı TCK'ya göre hükmolunacak ceza ile 5237 sayılı TCK'ya göre hükmolunan ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile, lehe yasanın bir bütün olarak uygulanması ve bu durumun gerekçeye yansıtılması sureti ile hüküm kurulması gerekirken;

soyut olarak her iki yasadaki cezaların alt ve üst sınırlarının karşılaştırılması sureti ile 5237 sayılı TCK'nın sanığın daha lehine olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması kabul doğrultusunda uygulama yapıldığında 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2. maddeleri uyarınca hükmolunan cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 183,00-TL. adli para cezası olacağı, 1 yıl 8 ay hapis cezasının bir gün karşılığı 11,00-TL'den adli para cezasına çevrilmesi ile bulunan cezanın 6.655,00-TL., içtima sonucu da toplam 6.838,00-TL. adli para cezası olacağı,

bu suretle sonuç adli para cezası bakımından 765 sayılı TCK'nın sanığın daha lehine bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nın daha aleyhine olduğu da gözetilmeden 5237 sayılı TCK ile uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olduğundan, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 nci maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki ''5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 63. maddelerinin uygulanmasına" ilişkin kısımlarının çıkarılarak yerine'' sanığın 765 sayılı TCK'nın 455/2.maddesi uyarınca takdiren 4 yıl hapis ve 440 TL adli para, 455/son. maddesi uyarınca verilen cezanın 4/8 oranında indirilerek 2 yıl hapis ve 220 TL adli para,

59/2. maddesi uyarınca verilen cezanın 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay hapis ve 183 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca günlüğü 11 TL hesabıyla 6.655 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sonuç olarak 6.838 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,